Ulubione filmy 2010 roku

Cykl „najlepsze filmy lat 2010.” Nie było mi łatwo wybrać. Nie zdecydowałam się na pojedynczych przedstawicieli każdego rocznika, bo to byłoby zbyt brutalne. Tym samym przedstawiam Wam 60 wybranych tytułów (niemniej jednak wśród nich jest mój ulubiony obraz XXI wieku). Rok 2010. – 5 tytułów. Oto filmy ze świata, które miały polską premierę w 2010 […]

Read more "Ulubione filmy 2010 roku"

OSCARY 2019. PRZEWIDYWANIA

W tym roku w kinie spędziłam najmniej czasu od lat. Od przynajmniej dziewięciu lat, więc sam fakt obstawiania, które tytuły i nazwiska najbardziej przypadły w tym sezonie do gustu Akademikom jest dla mnie wyzwaniem. Niemniej jednak starałam się nadrobić jak najwięcej filmów. Oglądałam, oglądałam i na szczęście zobaczyłam wszystkich nominowanych do zwycięstwa za „najlepszy film”. […]

Read more "OSCARY 2019. PRZEWIDYWANIA"

Pierwszy człowiek – recenzja

Ten film mógł wyreżyserować Clint Eastwood, jednak najwidoczniej nie tak miało być… Producentem wykonawczym został weteran biznesu, Steven Spielberg, a za kamerą dramatycznej opowieści o jednym z najbardziej rozpoznawalnych ludzi na świecie, Neilu Armstongu, stanął Damien Chazelle. Inaczej niż miało to miejsce w przypadku jego dotychczasowych pełnometrażowych „Whiplash” i „La La Land”, zajął się tylko (aż!) […]

Read more "Pierwszy człowiek – recenzja"

Suspiria – recenzja przedpremierowa

„Mother Suspiriorum” – gdy usłyszałam te słowa, podczas przedpremierowego pokazu spojrzenia Guadagnino na kultowy horror Argento, poczułam dreszcz. Dosłownie cofnęłam się do chwili, w której zobaczyłam zwiastun przedsięwzięcia wyczekiwanego nie tylko przez wielbicieli twórczości włoskiego mistrza. Okazało się, że ów wers dźwięczy mi „pod kopułą”, co mogłoby świadczyć o tym, że zostałam w pewien sposób […]

Read more "Suspiria – recenzja przedpremierowa"

„Ja wysiadam”, na tłusto!

Wiosną wydała książkę („książeczkę”, jak sama zaznacza, „A ja żem jej powiedziała…”), w której zgromadziła tak przepastne bogactwo interpretacji rzeczywistości i nienachalnych recept na działanie, że – chociaż to banał – każdy mógł uszczknąć coś dla siebie. O życiu, na życie. Teraz, równie doniośle, atakuje nową muzyką. Wizerunkowo też jest z pompą – nowa fryzura, […]

Read more "„Ja wysiadam”, na tłusto!"

Czuje to, co każde z nas

Barbara Wrońska nie jest anonimowa, chociaż może komuś umknęło, że od kilkunastu lat współtworzy grupę Pustki, wraz z siostrą Zuzanną – duet Ballady i Romanse oraz pisze teksty dla wielu innych wykonawców. Wystąpiła nawet w filmowym musicalu, do którego też, wspólnie z siostrą, skomponowała rewelacyjną muzykę („Córki dancingu” Agnieszki Smoczyńskiej). Wiele jej dokonań zasługuje na pochwały, […]

Read more "Czuje to, co każde z nas"

Kler – recenzja

Usłyszałam, wychodząc z kina: „Kler to petarda”.  Owszem, wpada do „świątyni” Kościoła Katolickiego, robi huk i dużo dymu, rozbryzguje nagromadzony tam syf. Ale to nie twórcy filmu są bandytami. Twórcy robią swoje. Opowiadają, przemyślawszy działanie, i robią to należycie, jak przystało na dojrzałych autorów. Huk ucichnie, kurz opadnie, syf trzeba będzie posprzątać. Nowemu filmowi Wojciecha Smarzowskiego […]

Read more "Kler – recenzja"

Ciepły pokój odarty z sacrum

Leżałam na wilgotnej i lodowatej udeptanej ziemi, którą kiedyś przykrywała kamienna posadzka. Gapiłam się w niebo, analizując cegła po cegle obrys otworu sklepienia, które kiedyś wieńczyła kopuła. Obok mnie odpoczywała siatka z wyzbieranymi – zza poszarpanego pociskami i czasem muru tej świątyni – puszkami i butelkami, z resztką napitku na słodzie jęczmiennym, które jakby przedwczoraj […]

Read more "Ciepły pokój odarty z sacrum"

Mamma Mia: Here We Go Again! – recenzja

Mamma mia! Żar leje się z nieba. Pogoda sprzyja wizualizacji własnego, orzeźwiającego skoku do wody, która obowiązkowo jest cieplejsza niż ta w polskim morzu i omywa skały bajecznie pięknej wyspy. Na przykład greckiej Kolokairi, na której dumnie wznoszą się budynki hotelu – idealnej wakacyjnej przystani. Dekadę po pierwszym filmowym spotkaniu z Donną Sheridan i jej […]

Read more "Mamma Mia: Here We Go Again! – recenzja"

Upadły anioł. Whitney – recenzja

„Amy”, „Janis”, a teraz „Whitney”. W każdym z tych trzech dokumentów jest scena, chwila, moment, gdy artystka – po koncercie lub po nagraniu w studiu – mówi do kamery o tym, jak jej źle, ciężko, beznadziejnie, jak nie potrafi porozumieć się sama ze sobą. Robią to wprost albo plotą coś od rzeczy, mamrocząc, odurzone używkami. Najczęściej każda […]

Read more "Upadły anioł. Whitney – recenzja"